قاصدک

ghasedakefarhang — Thu, 19 Nov 2009 19:45:02 GMT

این وبلاگ آپدیت شد. شاید که فرجی شود.

مرگ در راه است

ghasedakefarhang — Sun, 31 May 2009 13:52:18 GMT

آرام آرامک صدای قدم های پرشکوه مرگ در سرسرای دبیرستان شنیده خواهد شد.

قبل از آنکه مرگ شما را فرا بگیرد به آن خوب فکر کنید

ghasedakefarhang — Sat, 09 May 2009 12:52:06 GMT

گمان مبر که به پایان رسید کار مغان

هزار باده ناخورده در رگ تاک است

بیست و نهم فروردین هزار و سیصد و هشتاد و هفت

zahra — Fri, 18 Apr 2008 17:31:18 GMT

اینکه هفته ی گذشته قاصدک نداشتید تقصیر ما نبود. من خودم به شخصه کله ی سحر پا شدم آمدم مدرسه و بعد فهمیدم که تشکیل نمی شود. این هفته اما حتما به خوبی و خوشی گذشته است. اتفاقا یک عروس دیگر هم داشتیم. استاد روانشناسی هم عقد کرد و قرار بر این شد که هر هفته حتما یک شیرینی خوران داشته باشیم. اینکه هفته ی آینده نوبت کیست، هیچ معلوم نیست. اما سعیمان بر این است که تا هفته ی آینده یک نفر را برای اساتیدمان پیدا کنیم که این چرخه ادامه پیدا کند. معصومه هم اگر غایب بود به این خاطر بود که سرگرم اسباب کشی بود و نمی توانست بیاید.

ما داریم تلاشمان را برای در آوردن میلاو می کنیم اما شما هیچ همکاری نمی کنید. چهارتا مطلب بیاورید حداقل که ما بتوانیم فصل بهار را راه بیاندازیم. منتظر مطالبتان هستیم.

برگ دیگری از افتخارات فرهنگ.....اسامی برگزیدگان اولین دوره بیست و یکمین المپیاد ادبی کشور

hb — Tue, 18 Mar 2008 18:05:43 GMT

۱ـ نهال احمد خان بیگی

۲ـ نیلوفر اشتری

۳ـ عطیه انصاری

۴ـ سعیده سادات باقری

۵ـ خدیجه بیات

۶ـمینا ثباتی

۷ـ مریم حیدری

۸ـ طاهره ذاکر

۹ـ مهسا رحمانیان

۱۰ـ مرجان رحیمی

۱۱ـ مهشید شفیعی

۱۲ـ الهه طاهر کوهستانی

۱۳ـ شکیبا غیاثی

۱۴ـ مهرنوش فتاحی

۱۵ـ مهسا قره خانی

۱۶ـ مرجان قنبری

۱۷ـ ریحانه کلهر

۱۸ـپریسا محمد خانی

۱۹ـ بهاره مقیمی

۲۰ـ مهسا مکی

۲۱ـ مریم نگهبان

۲۲ـ مریم سادات نوابی

۲۳ـ صدیقه ولد خانی

۲۴ـ حدیث یاهو

۲۵ـ زهرا یاوند طاهری

۲۶ـ اذین کریمایی

بی نهایت تبریک.....................!

بيست و سوم اسفند هزار و سيصد و هشتاد و شش

zahra — Fri, 14 Mar 2008 19:01:18 GMT

يحتمل اين آخرين پستي است که امسال براي شما مي گذارم. اين وبلاگ در دوم بهمن هزار و سيصد و هشتاد و چهار متولد شد. فراز و نشيب هايي هم طي کرد و امروز حدودا دو سال از آن مي گذرد. اين وبلاگ اساسا براي شماها ايجاد شده بود. اين وبلاگ يک پل بود ميان ما و شما و الیته هنوز هم هست.

چند هفته ي ديگر باز هم همديگر را مي بينيم اما آن موقع که ببينيم همه مان يک سال بزرگتر شده ايم و شايد هم متفاوت تر.

ان شا الله شنبه يک بهاريه ي خوشکل به دستتان مي رسد. بهترين بهاريه! ما بدون امکانات ساختيمش. و با دست خط هاي نه چندان تعريفي مان و با شکلک ها. يک بهاريه ي شلوغ و پلوغ! منتظرش باشيد.

پي نوشت: چون چهار تا از اساتيدتان نيامده بودند ما دو کارگاه برايتان تدارک ديده بوديم. يکي کارگاه آگاهي سياسي بود و يکي کارگاه خواندن و نوشتن. اما همه تان، بر سر توپ زدن و بازي و تفريح و دور هم حرف زدن ( گيرم حرف هاي خاله زنک و غير خاله زنک) را به کارگاه ها ترجيح داديد. خيلي از همه تان تعجب کردم. انتظارش را نداشتم قاصدک را مثل زنگ الافي بدانيد و با نداشتن معلم بخواهيد الافي تان را عيني کنيد. نمي دانم. کاش کمی به کارتان فکر کنيد.

شانزدهم اسفند هشتاد و شش

zahra — Mon, 10 Mar 2008 15:12:18 GMT

ما که از رو نمي رويم. هرچقدر هم هيچ کس نيايد و سري نزند، باز هم مي نويسيم.

اول اينکه يک تحولاتي را که در مدرسه اتفاق افتاده حتما ديده ايد. ما يک عضو جديد آورده ايم که ان شاالله بعدها بيشتر با او آشنا مي شويد. اين يک قلم بود از کارهايي که مي خواهد بکند. بنشينيد و بيبينيد بعد از این چه طور مدرسه را بترکانيم!

دوم اينکه بايد بگويم ميلاو زير چاپ است. فقط اگر ببينيد شايد جا بخوريد. راستش جلد، طراحي هم شده بود. اما چون مورد موافقت مسئولين مدرسه قرار نگرفت عوض شد. بدانيد اين جلد سليقه ي ما نبود. و ما به قولمان عمل کرديم اما خب ما هم گوش به فرمانيم.

سوم اينکه چقدر خوب مي شود اگر بيایيد و اينجا نظراتتان را در مورد بردها بگذاريد. ببينيم تعداد کامنت ها به ده تا مي رسد يا نه! من که چشمم آب نمي خورد.

چهارم اينکه اين هفته هاي آخر...

hb — Thu, 06 Mar 2008 04:54:18 GMT

این فرهنگ چه می کند....!!!!!

سلام به همه ی اونایی که مثل ما مشهد بودند و مشتی شدند و سلام به اونایی که نبودند! از ذوقم نمیدونم چی بگم فقط همین بس که هفته ی پیش ،فرهنگ ما رو طی یک عملیات انتحاری و بی سابقه به اردوی زیارتی مشهد برد...!!! اونم ۳ روز !!!! جای همگی خالی. ظهر اربعین، توی صحن ازادی نماز خوندیم و برای همتون کلی دعا کردیم. خیلی خیلی خوش گذشت. مخصوصا با تلاش های مسئولین که موقع رفتن یک سالن خالی (اونم اخرین واگن قطار) به ما داده شد و دیگه.....

اقای افشار مدیریت هتل ابریشم( )هم کمی تا قسمتی از دست ما به ستوه اومد و شب و نصفه شب به اتاق های ما زنگ می زد تا عامل نفوذی سر و صدا رو پیدا کنه.....اما حیف که ما از رو نمی رفتیم.

تازه فقط ما نبودیم که! بچه های سوم هم مستفیض شدند و یک هفته بعد از ازمون المپیاد ادبی به مشهد رفتند.... واقعا عجب اتفاقاتی....

امیدوارم به زودی قسمت همتون بشه. ادم واقعا احساس سبکی میکنه. به ما هم اولش گفتند وقتی رفتید زیارت با انرژی مضاعف بر میگردید.ما باور نکردیم. اما حالا باور کردیم!

خبر بعدی در مور برد های مدرسه است. نمیدونم اینها از ابتکارات ماجده است یا نه! اما اگه دقت کرده باشید طرح های خاصی روی هر برد زده شده که ادم رو به کار مشقت بار فکر کردن وادار میکنه! اما قسمت جالبش "هر چه میخواهد دل تنگت..." هست که ظرف ۳۰ دقیقه توسط بچه های پیش که دل پری داشتند تقریبا سیاه شد و بچه ها ارزوهایشان را طی مراحلی نوستالوژیک و دیدنی روی برد اوردند. نکته ی جالب توجه استقبال گرم و پر شور از دانشگاه شهید بهشتی بود که بچه ها ان را سرزمین ارزو ها نامیدند.....!!!

بیست و پنجم بهمن هشتاد و شش

zahra — Fri, 15 Feb 2008 19:38:18 GMT

واقعا از استقبال گرم شما و کامنت های فراواني که مي گذاريد، ممنون و متشکرم. ما را شرمنده مي کنيد با اين همه علاقه اي که نشان مي دهيد. با اين همه ذوقتان!

بگذريم.

خودتان هم متوجه نبوديد که چه صحنه اي بود آن آويزان شدنتان از پنجره! واقعا هم ديدني بود. و خودتان صداي خودتان را نمي شنيديد. نه تنها مدرسه بل کوچه را هم گذاشته بوديد روي سرتان. صداي داد و جيغ و فرياد و صداهاي عجيب و غريب ديگر. استادهاتان مات و مبهوت مانده بودند که اين بچه ها، همان هايند؟ البته که بعضی هاتان سوم بوديد، چون اول ها و دوم ها رفته بوديد خانه هاتان. قضيه ساده تر از اين حرف ها بود. يک عکس. نه! چند عکس نا قابل. همين. براي جلد نشريه مي خواستيم. عجب چيزي بشود. بيبنيد حتما! خيلي عالي و جالب مي شود اين جلد جديد. پر از سبزي. پر از دانش آموزان. پر از شما ها!

باز هم...

zahra — Mon, 11 Feb 2008 18:46:48 GMT

آهان! ترم جديد هم آمد! ما هم آمديم دوباره و باز هم پنج شنبه. راستش مي گفتيد چه عجب و نمي دانم، چند وقتي نبوديد و اينها! خود شماها که با اين زمستان سرد و برف و يخ و صدمات و مصدومات و فلان؛ يک ماهي امتحاناتان طول کشيد. هفته ي بعدش هم که گويا براي استراحتتان قاصدک تعطيل شد. هفته ي بعدش هم که ما آمديم. پس به موقع آمديم. اينکه نبودنمان به چشم آمده، خب جاي خوشبختي است که شايد شايد شايد دل هاتان مثل دل ما، برامان تنگ شده! ( البته بعيد مي دانم)

من که بين ترم رفته بودم مشهد. خيلي هم بهم چسبيد و کلي هم يادتان کردم. ان شا الله که قسمت شما هم بشود.

ببينم درس هاي قاصدک که يادتان نرفته با اين وقفه؟ دلتان براي استاد هاتان تنگ شد؟ در اين مدت اصلا سري به مباحث کلاسهاتان زديد؟ ( خدا مي داند!)
از هفته ي آينده ان شا الله کلاس ها همه شان برقرار است.

يک خبر خصوصي هم بهتان بدهم. ميلاو دارد در مي آيد. – قيافه هاتان را اینجوري نکنيد- اين بار يک فرق اساسي با هميشه دارد. اين بار کلي عوض مي شود. اين بار هيئت تحريريه داريم و کلي مطلب از خودتان. بله! اين بار فرق مي کند! حالا مي بينيد!